Pamięci Piotra.

Ambalaż.

Ja również nie lubię ordynarnych słów. Ale ordynarne słowo to czasem jak łyk świeżego powietrza.

Tadeusz Konwicki – Mała apokalipsa  

Doktorat.

Ambalaż. Lot.

Właściwie to nawet żałuję, że udałem się jakoś taki, że dużo wiem, i prawie wszystko przemyślałem.
Co z tego mam?
Nic. Tylko zniechęcenie.

Tadeusz Konwicki

Spacer.

Ambalaż.Bruno.

Miał oczy nieprawdopodobnie błękitne, niestworzone do patrzenia, tylko do bezdennego zniebieszczania się w marzeniu.

Republika marzeń.

Bruno Schulz

Ambalaż poranny.