Ambalaż

Wszystko, co dobre, jest zawsze pod kluczem (...).

Carlos Ruiz Zafón

Ambalaż

Filiżanka jest...

Filiżanka jest…

Paradoks jest w połowie...

Ambalaż

Na tym polega problem z piciem. Gdy wydarzy się coś złego, pijesz, żeby zapomnieć. Kiedy zdarzy się coś dobrego, pijesz, żeby to uczcić. A jeśli nie wydarzy się nic szczególnego, pijesz po to, żeby coś się działo.

Charles Bukowski

Ambalaż

Zaledwie160 znaków 7-bitowych może zdemolować poemat.

Lee Friedlander

Dzień drugi. Nie zasypiam.

Noc

W ogromniejącej czerni
w nicości
zmarszczka
ust
wypluwa pestkę
przeżutych
strawionych słów

wargi powleczone szminką
szept
weź
weź na sen
weź na sen wieczny

cały świat
zbiegnie się
w twarz
wyrówna wygładzi
góry wejdą w doliny

przeklęte problemy
rozwiążą się
lekko
jak wstążka błękitna
we włosach Maryli

szept
grzech
wielki grzech
trwoga i drżenie
jak morze
śmierć zamieni życie
w mały
śmieszny guziczek
odpadniesz od świata
jak od ubrania

na listku
przepłyniesz przez ocean
na listku
do szyby przyklejonym
na łódeczce
karzełek
Charon Hanswurst
ze śmiesznie zmarszczoną buzią
przewiezie cię na drugi brzeg
odpływasz

śmiech drwiący huczy dokoła
i śmierć ze śmiechu
umiera

Tadeusz Różewicz

Samotność.

Samotność

Siedzę i słucham ciszy. Pokój jest po prostu wybielony wapnem. Czasem na białym suficie wystrzeli kurza łapka pęknięcia, czasem płatek tynku obsuwa się z szelestem. Czy mam zdradzić, że pokój mój jest zamurowany? Jakżeż to? Zamurowany? W jakiż sposób mógłbym zeń wyjść? Otóż to właśnie: dla dobrej woli nie ma zapory, intensywnej chęci nic się nie oprze. Muszę sobie tylko wyobrazić drzwi, dobre stare drzwi, jak w kuchni mego dzieciństwa, z żelazną klamką i ryglem. Nie ma pokoju tak zamurowanego, żeby się na takie drzwi zaufane nie otwierał, jeśli tylko starczy sił, by mu je zainsynuować.

Bruno Schulz

Ambalaż.

Wieczór.

biel się nie smuci
ani weseli
tylko się bieli

uparty
mówię do niej
że jest biała

ale biel nie słucha
jest ślepa
głucha

jest doskonała

i staje się
bielsza
powoli powoli

Tadeusz Różewicz  

Proszę nie dotykać prac.

Ambalaż.

Ambalaż.

Ambalaż.

dlaczego poeci piją wódkę

piją bo wiedzą
co w nich siedzi
i co jeszcze może
z nich wyjść

piją bo nie mogą słuchać
tego co inni mówią do nich
i tego co sami mówią
do siebie

piją bo chcą podrzucić świnię
koledze po piórze
a na trzeźwo
są tacy szlachetni
piją do lustra bo się boją
że zobaczą w nim tego drugiego
lepszego i “piękniejszego”
lustereczko lustereczko
powiedz przecie…

piją bo wiedzą co już
napisali
i nie wiedzą co jeszcze
napiszą

 T. Różewicz

Ambalanż.

Ambalaż.

Ambalanż. Edmund.

Fototerapia.

Moje nowe "body"

Tajemnica Vivian.

Ambalaż.Pudełko.

Niepełnosprawni.